LC-MS — تحلیل چیست؟
LC-MS یک تکنیک ترکیبی است که در آن اجزای جدا شده توسط کروماتوگرافی مایع از طریق یک رابط (معمولاً یونیزاسیون الکترواسپری) به یک طیف سنج جرمی منتقل می شوند. کروماتوگرافی جداسازی را فراهم می کند و اندازه گیری جرم از طریق جرم مولکولی شناسایی می کند.
هدف LC-MS — تحلیل
هدف هم جداسازی و هم شناسایی ترکیبات غیرفرار، قطبی یا حساس به حرارت است که توسط GC قابل تجزیه و تحلیل نیستند. پپتیدها، پروتئین ها، متابولیت های دارو و باقیمانده های قطبی با این تکنیک مورد مطالعه قرار می گیرند.
LC-MS — تحلیل بر چه محصولاتی اعمال می‌شود؟
- مواد فعال دارویی و متابولیت های آنها
- سطوح دارو در نمونه های بیولوژیکی
- آفت کش های قطبی و باقی مانده های داروهای دامپزشکی در مواد غذایی
- مایکوتوکسین ها
- مشخصات پپتید و پروتئین
LC-MS — تحلیل در چه صنایعی کاربرد دارد؟
استانداردهای مرتبط با LC-MS — تحلیل
- ICH Q2(R2) (اعتبارسنجی رویه های تحلیلی)
- فارماکوپه اروپایی 2.2.43 (طیف سنجی جرمی)
- EN 15662 (QuEChERS ekstraksiyonu)
- EU 2021/808 (عملکرد روش های باقیمانده داروهای دامپزشکی)
شرایط LC-MS — تحلیل
- یونیزاسیون
- ESI رایج است. APCI در ترکیبات غیر قطبی ترجیح داده می شود
- Polarite
- حالت یون مثبت یا منفی — بسته به آنالیت
- Hareketli faz
- بافر فرار مورد نیاز است. نمک هایی که یونیزاسیون را مختل می کنند استفاده نمی شوند
- Matris etkisi
- سرکوب یون باید ارزیابی شود. کالیبراسیون مطابق با ماتریس توصیه می شود
تجهیزات LC-MS — تحلیل
- سیستم HPLC/UPLC
- الکترواسپری یا منبع یون APCI
- تحلیلگر جرم (تک چهار قطبی یا با وضوح بالا)
- سیستم خلاء و مولد نیتروژن
- نرم افزار پردازش داده
الزامات نمونه برای LC-MS — تحلیل
- نمونه باید در یک بافر فرار محلول شود
- باید عاری از نمک و مواد شوینده ای باشد که یونیزاسیون را مختل می کند
- رسوب پروتئین یا SPE برای نمونه های بیولوژیکی استفاده می شود
- نمونه باید در زنجیره سرد ارسال شود
مدت LC-MS — تحلیل
یک دویدن معمولا کمتر از 30 دقیقه است. اگر توسعه روش و ارزیابی اثر ماتریس مورد نیاز باشد، مدت زمان کل به طور قابل توجهی افزایش می یابد.
روش اجرای LC-MS — تحلیل
- 1نمونه استخراج و از اجزای مزاحم پاک می شود.
- 2یک استاندارد داخلی اضافه شده است.
- 3جداسازی بر روی ستون LC انجام می شود.
- 4خروجی ستون به منبع یون تغذیه می شود و اجزا یونیزه می شوند.
- 5طیف جرمی ثبت می شود.
- 6شناسایی از طریق توافق جرم و زمان نگهداری انجام می شود.
- 7مقدار کمی از طریق استاندارد داخلی محاسبه می شود.
معیارهای پذیرش LC-MS — تحلیل
یک روش نتیجه می دهد. محدودیتی تعیین نمی کند. اینکه آیا نتیجه قابل قبول است یا خیر، توسط مقررات یا مشخصاتی که محصول مشمول آن است تعیین می شود.
ارزیابی نتایج
سرکوب یون مهمترین منبع خطا در LC-MS است. بنابراین از یک استاندارد داخلی و یک استاندارد با برچسب ایزوتوپی در صورت امکان استفاده می شود. قابلیت اطمینان نتیجه بستگی به اثر ماتریسی دارد که در طول اعتبارسنجی روش اندازه‌گیری شده است.
گزارش LC-MS — تحلیل
- توضیحات نمونه، تاریخ دریافت و شماره آزمایشگاه
- روش اعمال شده و استاندارد مرجع، در صورت وجود
- شرایط ابزار و اندازه گیری
- مراحل آماده سازی نمونه
- نتایج و واحدهای اندازه گیری
- عدم قطعیت اندازه گیری (در صورت درخواست)
- بیانیه ای مبنی بر اینکه نتایج فقط به نمونه ارسال شده برای آزمایش مربوط می شود
اعتباربخشی
EUROLAB دارای اعتبار شناخته شده بین المللی است که از نهادهای اعتباربخشی طرف قراردادهای شناسایی چندجانبه IAF و ILAC، تحت ISO/IEC 17025 برای تست های آزمایشگاهی، ISO/IEC 17020 برای بازرسی و نظارت، و ISO/IEC 17021-1 و سیستم گواهی محصول ISO/IEC. این زنجیره تضمین می کند که گزارش ها و گواهی های صادر شده در سراسر جهان پذیرفته می شوند.
اینکه آیا این آزمون می تواند در محدوده معتبر ارائه شود به محصول شما و استاندارد اعمال شده بستگی دارد. از آنجایی که اعتبارسنجی مبتنی بر روش است، دامنه به صورت کتبی در مرحله نقل قول تأیید می شود.
محدوده و مجوزهامقررات مرتبط
- اتحادیه اروپا 37/2010 (محدودیت های باقیمانده داروهای دامپزشکی)
- اتحادیه اروپا 2023/915 (آلودگی در مواد غذایی)
- ICH M10 (تأیید روش تحلیلی زیستی)
صفحاتی که از این روش استفاده می شود
روش‌های تحلیلی — این گروه روش‌ها چه می‌کند؟
بخش زیر حوزه‌ای را توصیف می‌کند که آزمون LC-MS — تحلیل به آن تعلق دارد؛ شرایط و معیارهای پذیرش این آزمون خاص در بخش‌های بالا آمده است. دامنه ویژه محصول شما در مرحله پیشنهاد قیمت به‌صورت مکتوب مشخص می‌شود.
صفحات روش تحلیلی صفحاتی درباره یک فن اندازه‌گیری هستند نه یک آزمون. این تفاوت مهم است: «آزمون مه نمکی» یک آزمون است و به یک پرسش پاسخ می‌دهد؛ «ICP-MS» یک فن است و در ده‌ها آزمون مختلف استفاده می‌شود. گاهی کاربر به‌دنبال آزمون نیست بلکه به‌دنبال فن است — زیرا نام روش چیزی است که در مشخصات او درج شده.
این تمایز در انتخاب آزمایشگاه تعیین‌کننده می‌شود. زمانی که مشتری درخواست «تحلیل فلزات سنگین» می‌کند، پرسش واقعی این است که با کدام فن انجام خواهد شد: XRF سریع و غیرمخرب است اما ترکیبات را تشخیص نمی‌دهد؛ AAS برای یک عنصر واحد مقرون‌به‌صرفه است؛ ICP-OES چند عنصر را غربالگری می‌کند؛ ICP-MS سطوح ناچیز را می‌بیند. همان نمونه در چهار فن نتایجی با حدود تشخیص و عدم قطعیت‌های متفاوت می‌دهد.
انتخاب روش بر اساس سه معیار انجام می‌شود. حد تشخیص: آیا غلظت موردنظر در محدوده‌ای است که روش می‌تواند ببیند؟ سازگاری ماتریس: آیا ماتریس نمونه (پلاستیک، غذا، خاک، فلز) از نوعی است که روش می‌تواند مدیریت کند، و آیا پیش‌تیمار لازم است؟ پیوند با مشخصات: آیا استاندارد محصول یا قانون روش خاصی را الزامی می‌کند؟ معیار سوم اغلب بر دو معیار اول غلبه می‌کند — مشخصات فنی روش را مقید می‌کند.
صفحات روش یک زنجیره می سازند. یک تکنیک به صفحات آزمایشی که در آن استفاده می‌شود، به استانداردهایی که آن تست‌ها بر آنها استوار است، به قوانین مرتبط با آن استانداردها و در نهایت به رژیم‌های دسترسی به بازار مرتبط است. زنجیره مثال در سند منبع به این صورت عمل می کند: XRF → تجزیه و تحلیل فلزات → انطباق با RoHS → محدودیت فلزات سنگین → صفحات پوشش. کاربر از هر لینکی که وارد شود، به دیگران می رسد.
آماده سازی نمونه نیمی از نتیجه نامرئی در این خانواده است و منبع خطای بیشتری نسبت به خود تکنیک است. روش هضم، درجه آسیاب، حلال استخراج و نسبت رقت به طور قابل توجهی نتیجه را تغییر می دهد. نمونه مشابه روی یک ابزار با آماده سازی متفاوت نتیجه متفاوتی می دهد. بنابراین تعریف روش آماده سازی را نیز پوشش می دهد.
کالیبراسیون و تأیید سومین مؤلفه تعیین کننده است. یک ابزار با مواد مرجع تایید شده کالیبره می شود، منحنی کالیبراسیون به صورت دوره ای تایید می شود و یک نمونه کنترل در هر دسته اجرا می شود. بدون این مراحل، عدد تولید شده قابل ردیابی نیست، حتی اگر ابزار به درستی کار کند.
گروه‌های روش در این حوزه
تحلیل عنصری
ICP-OES، ICP-MS، AAS و XRF. آنها در حد تشخیص، تحمل ماتریس و ظرفیت چند عنصری متفاوت هستند.
کروماتوگرافی
GC، GC-MS، HPLC، LC-MS/MS و کروماتوگرافی یونی. مخلوطی را به اجزای آن جدا می کند و هر کدام را جداگانه اندازه می گیرد.
طیف‌سنجی
FTIR، Raman، UV-Vis و انتشار نوری. برای هویت مواد، شناسایی گروه عملکردی و ترکیب آلیاژ.
تحلیل حرارتی
DSC، TGA، DMA و دیلاتومتری. دماهای انتقال، ترکیب، تجزیه و رفتار ابعادی.
میکروسکوپی و تصویربرداری
میکروسکوپ نوری، SEM-EDS، رادیوگرافی و توموگرافی. ساختار، عیوب و توزیع عنصری.
شیمی کلاسیک (تر)
تیتراسیون، وزن سنجی و رنگ سنجی. به عنوان یک روش مرجع و در تأیید نتایج ابزاری استفاده می شود.
موارد رایج اشتباه‌گرفته‌شده در این حوزه
- XRF یک ابزار غربالگری است. عناصر را می بیند و ترکیبات را تشخیص نمی دهد. تصمیم گیری در مورد یک ترکیب محدود نیاز به تأیید با شیمی مرطوب دارد.
- عبارت «تشخیص داده نشد» اثبات عدم وجود نیست؛ همراه با حد تشخیص روش خوانده می‌شود.
- مشخصات روش را مقید می کند. در صورتی که مشخصات به روش دیگری نیاز داشته باشد، روش فنی بهتر پذیرفته نمی شود.
- آماده سازی نمونه بخشی از نتیجه است. گزارشی که آماده سازی را بیان نمی کند قابل تکرار نیست.
- نتایج به دست آمده توسط تکنیک های مختلف را نمی توان به طور مستقیم با هم مقایسه کرد. حدود تشخیص و عدم قطعیت آنها متفاوت است.
- صفحه روش یک صفحه آزمایشی نیست. کدام روش برای کدام آزمایش از استاندارد محصول استفاده می شود.
این نتایج از کدام تصمیم پشتیبانی می‌کنند
- تطبیق روش نوشته‌شده در مشخصات با دامنه آزمایشگاه
- انتخاب روش بر اساس حد تشخیص و سازگاری ماتریس
- تأیید نتیجه ابزاری با روش مرجع
- رفع انحرافات ناشی از آماده‌سازی نمونه
تست های مرتبط
پرسش‌های متداول درباره LC-MS — تحلیل
تفاوت بین LC-MS و LC-MS/MS چیست؟
LC-MS یک اندازه گیری جرم را انجام می دهد. LC-MS/MS یون پیش ساز را انتخاب و قطعه قطعه می کند و یون های محصول را نظارت می کند. این بسیار انتخابی تر است و در ماتریس های پیچیده دارای حد پایین تری برای کمی سازی است.
چرا یک بافر فرار مورد نیاز است؟
نمک های غیرفرار در منبع یونی جمع می شوند و سیگنال را سرکوب می کنند و ابزار را آلوده می کنند. بنابراین از بافرهای فرار مانند اسید فرمیک یا استات آمونیوم استفاده می شود.