Disintegration چیست؟
آزمایش تجزیه، زمان تجزیه شدن یک فرم دوز جامد را، تحت هم زدن معین در یک محیط مایع تعریف شده، به قطعات کوچک به اندازه کافی برای عبور از صفحه اندازه می‌گیرد. این با انحلال متفاوت است: تجزیه تجزیه فیزیکی را اندازه گیری می کند، در حالی که انحلال ماده فعال عبوری به محلول را اندازه گیری می کند.
هدف Disintegration
هدف این است که بررسی شود که فرم دوز به موقع در دستگاه گوارش از هم جدا می شود. برای محصولات با پوشش روده، نشان می دهد که فرم در محیط معده از هم جدا نمی شود و در محیط روده از هم جدا می شود.
Disintegration بر چه محصولاتی اعمال می‌شود؟
- قرص و کپسول
- قرص جوشان
- اشکال با پوشش روده
- قرص های متلاشی کننده خوراکی
- شیاف واژینال و رکتوم
Disintegration در چه صنایعی کاربرد دارد؟
استانداردهای مرتبط با Disintegration
- Ph. Eur. 2.9.1 (تجزیه قرص ها و کپسول ها)
- Ph. Eur. 2.9.2 (تجزیه شیاف و پساری)
- USP <701> (تجزیه)
- تک نگاری های محصول مربوطه
شرایط Disintegration
- محیط زیست
- مایع تعریف شده در مونوگراف؛ برای محصولات روده، ابتدا محیط اسیدی، سپس بافر
- دما
- دمای تعریف شده در استاندارد
- استفاده از دیسک
- یک دیسک در صورتی استفاده می شود که تک نگاری آن را مشخص کند. استفاده از آن بر نتیجه تأثیر می گذارد
- تعداد واحدها
- تعداد واحدهای تعریف شده در مونوگراف آزمایش شده است
تجهیزات Disintegration
- دستگاه تستر تجزیه و مجموعه سبد
- حمام آب با دمای کنترل شده
- دیسک ها
- کرونومتر
الزامات نمونه برای Disintegration
- تعداد واحدهای مشخص شده در تک نگاری
- شماره دسته باید ارائه شود
- نوع پوشش برای محصولات با پوشش روده باید ذکر شود
- نمونه باید در بسته بندی اصلی خود ارسال شود
مدت Disintegration
آزمایش برای محصولاتی که به سرعت تجزیه می شوند چند دقیقه طول می کشد. مدت زمان برای محصولات با پوشش روده به دلیل مرحله اسیدی و سپس مرحله بافر افزایش می یابد.
روش اجرای Disintegration
- 1دستگاه و حمام آب به دمای تعریف شده رسیده است.
- 2محیط آماده شده است.
- 3واحدها در لوله های سبد قرار می گیرند. در صورتی که تک نگاری به آن نیاز داشته باشد، یک دیسک اضافه می شود.
- 4دستگاه راه اندازی می شود و هم زدن شروع می شود.
- 5زمان متلاشی شدن کامل هر واحد ثبت می شود.
- 6برای محصولات روده ای، مرحله بافر از مرحله اسیدی پیروی می کند.
معیارهای پذیرش Disintegration
معیار پذیرش در این صفحه ذکر نشده است: برای هر ماده فعال و هر محصول، حد مجاز از تک نگاری داروسازی مربوطه یا مشخصات تأیید شده در پرونده مجوز بازاریابی است. فصل کلی فارماکوپه روش را تعریف می کند. مونوگراف حد را تعیین می کند.
ارزیابی نتایج
استفاده از دیسک به طور قابل توجهی نتیجه را تغییر می دهد. هر آنچه که مونوگراف مشخص می کند اعمال می شود. برای محصولات با پوشش روده، هرگونه شکستگی یا ترک در مرحله اسیدی یک عدم انطباق مستقیم است - هیچ معیار زمانی اعمال نمی شود.
گزارش Disintegration
- شناسایی محصول و اطلاعات دسته ای
- مونوگراف و رسانه اعمال شد
- دما و استفاده از دیسک
- زمان تجزیه برای هر واحد
- مشاهدات مرحله اسیدی برای محصولات روده ای
اعتباربخشی
EUROLAB دارای اعتبار شناخته شده بین المللی است که از نهادهای اعتباربخشی طرف قراردادهای شناسایی چندجانبه IAF و ILAC، تحت ISO/IEC 17025 برای تست های آزمایشگاهی، ISO/IEC 17020 برای بازرسی و نظارت، و ISO/IEC 17021-1 و سیستم گواهی محصول ISO/IEC. این زنجیره تضمین می کند که گزارش ها و گواهی های صادر شده در سراسر جهان پذیرفته می شوند.
اینکه آیا این آزمون می تواند در محدوده معتبر ارائه شود به محصول شما و استاندارد اعمال شده بستگی دارد. از آنجایی که اعتبارسنجی مبتنی بر روش است، دامنه به صورت کتبی در مرحله نقل قول تأیید می شود.
محدوده و مجوزهامقررات مرتبط
- دستورالعمل 2001/83/EC در مورد محصولات دارویی برای استفاده انسانی
- راهنمای GMP (EudraLex جلد 4)
آنالیز دارویی — این حوزه آزمون چه چیزی را پوشش می‌دهد؟
بخش زیر حوزه‌ای را توصیف می‌کند که آزمون Disintegration به آن تعلق دارد؛ شرایط و معیارهای پذیرش این آزمون خاص در بخش‌های بالا آمده است. دامنه ویژه محصول شما در مرحله پیشنهاد قیمت به‌صورت مکتوب مشخص می‌شود.
تحلیل دارویی هویت، خلوص، مقدار و رفتار ماده مؤثره دارو و محصول نهایی را تعیین می‌کند. آنچه این حوزه را از سایرین متمایز می‌کند این است که روش‌ها عمدتاً در داروخانه‌ها تعریف شده‌اند: هم فارماکوپه اروپا (Ph. Eur.) و هم فارماکوپه ایالات متحده (USP) هم روش و هم چارچوب پذیرش را ارائه می‌دهند.
ماهیت الزام‌آور روش فارماکوپه شیوه کار این حوزه را تعیین می‌کند. در حالی که در بخش‌های دیگر آزمایشگاه می‌تواند روش مناسبی را انتخاب کند، در اینجا روش ذکرشده در مونوگراف ملاک است؛ اگر قرار باشد روش جایگزینی استفاده شود، باید معادل‌بودن آن اثبات شود. این امر تضمین می‌کند که نتایج در سراسر جهان قابل مقایسه باشند.
تحلیل‌ها در چند گروه انجام می‌شود. شناسایی و تعیین مقدار (HPLC، UV، تیتراسیون) نشان می‌دهد محصول چیست و چه مقدار ماده مؤثره دارد. پروفایل ناخالصی و حلال‌های باقیمانده ترکیبات ناخواسته حاصل از فرآیند تولید را بررسی می‌کند. ناخالصی‌های عنصری به فلزات ناشی از کاتالیزورها و تجهیزات می‌پردازد. رفتار انحلال و پراکندگی مهم‌ترین شاخص برون‌تنی مرتبط با رفتار رهاسازی دارو در بدن است.
آزمون انحلال یکی از حیاتی‌ترین اندازه‌گیری‌های این حوزه است. کافی نیست یک قرص مقدار صحیح ماده مؤثره را داشته باشد؛ آن ماده باید با سرعت مناسب نیز حل شود. پروفایل انحلال برای ارزیابی تأثیر تغییرات فرمولاسیون بر زیست‌فراهمی استفاده می‌شود و در مجوز داروهای ژنریک جایگاه محوری دارد.
اعتبارسنجی روش گامی الزامی در این خانواده است. اگر از روش فارماکوپه استفاده شود، تأیید می‌شود که روش تحت شرایط آن آزمایشگاه به‌درستی کار می‌کند. اگر روش اختصاصی توسعه یافته باشد، با پارامترهایی مانند خطی‌بودن، دقت، صحت، گزینش‌پذیری، حد تشخیص و تعیین، و استحکام اعتبارسنجی می‌شود. نتایج حاصل از روشی که اعتبارسنجی نشده نمی‌تواند در پرونده مجوز استفاده شود.
مطالعات پایداری عمر قفسه را تعیین می‌کنند و طولانی‌ترین فرآیند این حوزه‌اند. محصول تحت شرایط دما و رطوبت تعریف‌شده نگهداری می‌شود، در فواصل معین تحلیل می‌شود و نتایج مبنای ادعاهای عمر قفسه و شرایط نگهداری قرار می‌گیرند. شرایط تسریع‌شده اطلاعات مقدماتی می‌دهند اما داده‌های زمان واقعی اساسی هستند.
بخش میکروبیولوژیک بخشی مستقل است: شمارش بار میکروبی، جست‌وجوی میکروارگانیسم‌های خاص، آزمون استریلیتی برای محصولات استریل و آزمون اندوتوکسین باکتریایی. برای محصولات استریل، بررسی یکپارچگی بسته‌بندی و اعتبارسنجی استریل‌سازی نیز مطرح می‌شود.
یکپارچگی داده (data integrity) در سال‌های اخیر به مرکز بازرسی‌ها تبدیل شده است. درست بودن نتیجه کافی نیست؛ داده خام باید ردیابی‌پذیر، غیرقابل‌تغییر و قابل ممیزی باشد. بنابراین اعتبارسنجی سیستم‌های ثبت الکترونیکی به بخش جدایی‌ناپذیر تحلیل تبدیل شده است.
گروه‌های روش در این حوزه
هویت و سنجش
HPLC، UPLC، اسپکتروفتومتری UV-Vis، تیتراسیون، تأیید هویت با FTIR.
ناخالصی و باقیمانده
ناخالصی‌های مرتبط، فرآورده‌های تجزیه، حلال‌های باقیمانده (GC-headspace)، غربالگری نیتروزامین.
ناخالصی‌های عنصری
تعیین ناخالصی‌های عنصری با ICP-MS و ICP-OES و ارزیابی ریسک مرتبط.
فیزیکوشیمیایی
انحلال و تفکیک، سختی، پودرشوندگی، یکنواختی واحد دوز، محتوای آب (کارل فیشر)، اندازه ذرات.
میکروبیولوژیک
شمارش میکروبی، میکروارگانیسم‌های مشخص‌شده، استریلیتی، اندوتوکسین باکتریایی، اثربخشی نگهدارنده.
پایداری
مطالعات پایداری زمان‌واقعی و تسریع‌شده؛ نورپایداری و پایداری حین استفاده.
موارد رایج اشتباه‌گرفته‌شده در این حوزه
- روش دستور دارویی الزام‌آور است؛ روش جایگزین تنها با اثبات هم‌ارزی آن قابل استفاده است.
- نتیجه تولیدشده بدون اعتبارسنجی روش را نمی‌توان در پرونده مجوز استفاده کرد.
- پایداری تسریع‌شده جایگزین داده زمان‌واقعی نمی‌شود؛ عمر قفسه با نتایج زمان‌واقعی پشتیبانی می‌شود.
- نمایه انحلال به نوع دستگاه، سرعت همزدن و محیط حساس است؛ شرایط باید در گزارش کامل باشد.
- کاستی در یکپارچگی داده حتی اگر نتیجه درست باشد در بازرسی عدم انطباق ایجاد می‌کند.
- تغییر فرمولاسیون یا تأمین‌کننده نیازمند مقایسه تحلیلی و در صورت لزوم مطالعه پایداری جدید است.
این نتایج از کدام تصمیم پشتیبانی می‌کنند
- پرونده مجوز و ترخیص محموله
- تعیین عمر قفسه و شرایط نگهداری
- انتقال روش و اعتبارسنجی روش
- کنترل پذیرش مواد اولیه ورودی از تأمین‌کنندگان
- ارزیابی اثر تغییر فرمولاسیون بر بیواکی‌والانس
تست های مرتبط
پرسش‌های متداول درباره Disintegration
آیا آزمایش تجزیه جایگزین آزمایش انحلال می شود؟
به طور کلی نه؛ هر کدام که تک نگاری نیاز داشته باشد اعمال می شود. برای برخی از محصولات، آزمایش انحلال اجباری است و آزمایش تجزیه به تنهایی کافی در نظر گرفته نمی شود.