در حال بارگذاری

آزمون‌های تجهیزات پزشکی · ISO 10993 Biyouyumluluk

Genotoxicity

ISO 10993-3ISO 10993-1OECD TG 471OECD TG 487OECD TG 476ISO 11607
Medikal Cihaz Testleri کار آزمایشگاهی

Genotoxicity چیست؟

تست سمیت ژنی پتانسیل مواد آزاد شده از دستگاه را برای آسیب رساندن به DNA یا کروموزوم ها ارزیابی می کند. به طور کلی یک باتری از چندین آزمایش استفاده می شود: جهش ژنی، آسیب کروموزومی، و در صورت نیاز تأیید in-vivo.

هدف Genotoxicity

هدف تعیین وجود مواد حامل خطر جهش زا و غیرمستقیم سرطان زا در دستگاه هایی با تماس طولانی مدت یا کاشته شده است.

Genotoxicity بر چه محصولاتی اعمال می‌شود؟

  • ایمپلنت های طولانی مدت
  • کاتترهای دائمی
  • ایمپلنت و مواد پرکننده دندان
  • مواد قابل جذب
  • دستگاه هایی با تماس خونی طولانی مدت

Genotoxicity در چه صنایعی کاربرد دارد؟

دستگاه پزشکیمراقبت های بهداشتیداروسازی

استانداردهای مرتبط با Genotoxicity

  • ISO 10993-3سمیت ژنتیکی، سرطان زایی و سمیت تولید مثلی تست کنید
  • ISO 10993-1
  • OECD TG 471
  • OECD TG 487
  • OECD TG 476
  • ISO 11607بسته بندی مانع استریل محصول نهایی تست کنید

شرایط Genotoxicity

باتری را تست کنید
حداقل دو آزمایش آزمایشگاهی مختلف که جهش ژنی و نقطه پایانی آسیب کروموزومی را پوشش می‌دهد.
فعال سازی متابولیک
آزمایش ها با و بدون کسر S9 انجام می شود
استخراج
با حلال های قطبی و غیر قطبی، بر اساس ISO 10993-12

تجهیزات Genotoxicity

  • زیرساخت میکروبیولوژی و کشت سلولی
  • انکوباتور CO2 و کابینت ایمنی زیستی
  • میکروسکوپ و سیستم آنالیز تصویر
  • سیستم فعال سازی متابولیک S9

الزامات نمونه برای Genotoxicity

  • نمونه باید محصول نهایی و استریل شده را نشان دهد
  • نه ماده خام - محصولی که تمام مراحل ساخت و استریلیزاسیون را طی کرده است ارسال می شود
  • مقدار نمونه با توجه به نسبت سطح به سطح به استخراج تعیین شده توسط استاندارد تعیین می شود.
  • نوع دستگاه و مدت تماس بدن باید ذکر شود
  • روش استریل‌سازی و در صورت امکان، اطلاعات باقیمانده باید به اشتراک گذاشته شود

مدت Genotoxicity

باتری آزمایشی معمولاً چند هفته طول می کشد. در صورت نیاز به تأیید in-vivo، مدت زمان افزایش می یابد.

روش اجرای Genotoxicity

  1. 1نیاز به آزمایش با توجه به مدت زمان تماس دستگاه و نوع آن توجیه می شود.
  2. 2نمونه استخراج می شود.
  3. 3آزمایش جهش معکوس باکتریایی (Ames) اعمال می شود.
  4. 4آزمایش میکرونوکلئوس یا انحراف کروموزوم بر روی سلول های پستانداران انجام می شود.
  5. 5آزمایش ها با و بدون فعال سازی متابولیک تکرار می شوند.
  6. 6کنترل های مثبت و منفی ارزیابی می شوند.
  7. 7نتایج با هم برای ارزیابی پتانسیل ژنوتوکسیک تفسیر می شوند.

معیارهای پذیرش Genotoxicity

معیار پذیرش این است که آزمون های اعمال شده هیچ افزایش معنی دار آماری وابسته به دوز را نسبت به گروه های کنترل نشان نمی دهند. معیارهای ارزیابی در متون مربوطه OECD و ISO تعریف شده است.

ارزیابی نتایج

نتایج به عنوان یک باتری آزمایشی کامل تفسیر می شوند. یک یافته مرزی در یک آزمون همراه با نتایج آزمایشات دیگر ارزیابی می شود. برای یک یافته مثبت، از خصوصیات شیمیایی برای بررسی ماده مسئول استفاده می شود.

گزارش Genotoxicity

  • استاندارد و بازنگری کاربردی
  • شرح نمونه، شماره دسته و روش استریلیزاسیون
  • شرایط استخراج (حلال، دما، مدت زمان، نسبت)
  • نتایج کنترل مثبت و منفی
  • نتایج آزمون و نمره گذاری
  • ارزیابی و نتیجه گیری

اعتباربخشی

EUROLAB دارای اعتبار شناخته شده بین المللی است که از نهادهای اعتباربخشی طرف قراردادهای شناسایی چندجانبه IAF و ILAC، تحت ISO/IEC 17025 برای تست های آزمایشگاهی، ISO/IEC 17020 برای بازرسی و نظارت، و ISO/IEC 17021-1 و سیستم گواهی محصول ISO/IEC. این زنجیره تضمین می کند که گزارش ها و گواهی های صادر شده در سراسر جهان پذیرفته می شوند.

اینکه آیا این آزمون می تواند در محدوده معتبر ارائه شود به محصول شما و استاندارد اعمال شده بستگی دارد. از آنجایی که اعتبارسنجی مبتنی بر روش است، دامنه به صورت کتبی در مرحله نقل قول تأیید می شود.

محدوده و مجوزها

مقررات مرتبط

  • MDR (EU) 2017/745
  • طرح ارزیابی بیولوژیکی ISO 10993-1

Medikal Cihaz Testleri — این حوزه آزمون چه چیزی را پوشش می‌دهد؟

بخش زیر حوزه‌ای را توصیف می‌کند که آزمون Genotoxicity به آن تعلق دارد؛ شرایط و معیارهای پذیرش این آزمون خاص در بخش‌های بالا آمده است. دامنه ویژه محصول شما در مرحله پیشنهاد قیمت به‌صورت مکتوب مشخص می‌شود.

آزمون‌های تجهیزات پزشکی نشان می‌دهد که دستگاه برای بیمار و کاربر ایمن است و عملکرد موردنظر خود را حفظ می‌کند. در این حوزه ایمنی فقط به معنای پرهیز از آسیب نیست؛ ناتوانی دستگاه در انجام عملکرد موردانتظار نیز به‌عنوان یک ریسک در نظر گرفته می‌شود. از دست دادن آلارم توسط یک مانیتور یا تجویز دوز نادرست توسط یک پمپ مستقیماً یک رویداد ایمنی بیمار است.

در مرکز این حوزه مدیریت ریسک قرار دارد و این همان چیزی است که پزشکی را از سایر بخش‌ها متمایز می‌کند. فرآیند مدیریت ریسک که تحت ISO 14971 اجرا می‌شود همچنین تعیین می‌کند کدام آزمون‌ها لازم است. فهرست آزمون از یک جدول استاندارد کپی نمی‌شود؛ بلکه بر اساس کاربرد موردنظر دستگاه، ماهیت و مدت تماس با بیمار، محیط استفاده و سوءاستفاده قابل‌پیش‌بینی استخراج و توجیه می‌شود.

ارزیابی از چندین حوزه کاری جداگانه تشکیل شده که هرکدام مجموعه استاندارد خاص خود را دارند. زیست‌سازگاری تحت سری ISO 10993، ایمنی الکتریکی دستگاه تحت سری IEC 60601، استریل‌سازی تحت ISO 11135/11137/17665، بسته‌بندی تحت ISO 11607، نرم‌افزار تحت IEC 62304 و قابلیت استفاده تحت IEC 62366 انجام می‌شود. سیستم کیفیت (ISO 13485) چارچوبی است که این‌ها را به هم پیوند می‌دهد.

اینکه کدام آزمون‌ها لازم است بر اساس رده دستگاه و نحوه تماس آن با بدن تعیین می‌شود. محصولی با تماس کوتاه با پوست و یک ایمپلنت که وارد جریان خون می‌شود مجموعه آزمون یکسانی را طی نمی‌کنند؛ دامنه توسط یک طرح ارزیابی زیستی تهیه‌شده طبق ISO 10993-1 تعیین می‌شود. این طرح به‌صورت مکتوب توجیه می‌کند کدام نقاط پایانی لازم است و چرا بقیه لازم نیستند.

بسته‌بندی و استریل‌سازی در این حوزه به‌اندازه خود دستگاه جدی گرفته می‌شود. برای یک دستگاه استریل، بسته‌بندی یک ظرف حمل‌ونقل نیست بلکه مانعی است که استریل بودن را حفظ می‌کند؛ اگر این مانع شکسته شود، دستگاه دیگر استریل نیست. از این رو فرآیندهای بسته‌بندی اعتبارسنجی می‌شوند و عمر قفسه با داده‌های پیرسازی در زمان واقعی پشتیبانی می‌شود.

برای دستگاه‌های حاوی نرم‌افزار، ارزیابی از آزمون به سمت تضمین فرآیند تغییر می‌کند. IEC 62304 مشخص می‌کند بر اساس رده ایمنی نرم‌افزار چه مراحل توسعه و راستی‌آزمایی باید دنبال شود؛ مدرک آن ردیابی‌پذیری فرآیند توسعه است. آزمودن نرم‌افزار آن را ایمن نمی‌کند - سابقه فرآیند این کار را می‌کند.

جنبه بالینی ستون جداگانه‌ای از پرونده فنی است. گزارش‌های آزمون نشان می‌دهند دستگاه از نظر فنی ایمن است؛ ارزیابی بالینی ثابت می‌کند دستگاه منفعت بالینی مورد نظر را فراهم می‌کند و توازن منفعت-ریسک قابل قبول است. هیچ‌کدام جایگزین دیگری نمی‌شود.

گروه‌های روش در این حوزه

  • زیست‌سازگاری

    سیتوتوکسیسیته، تحریک، حساسیت پوستی، سمیت سیستمیک، سازگاری با خون، ژنوتوکسیسیته و اثرات موضعی پس از ایمپلنت. نقاط پایانی لازم توسط طرح ISO 10993-1 تعیین می‌شود.

  • ایمنی دستگاه الکتریکی

    IEC 60601-1 ایمنی پایه و عملکرد اساسی؛ الزامات EMC، هشدار، قابلیت استفاده و محیطی از طریق استانداردهای جانبی.

  • اعتبارسنجی استریلیزاسیون

    اعتبارسنجی فرآیندهای استریلیزاسیون با اکسید اتیلن، پرتودهی یا حرارت مرطوب؛ مطالعات بار میکروبی و سطح تضمین استریلیتی.

  • بسته بندی

    یکپارچگی سیستم سد استریل، استحکام درزبندی، شبیه‌سازی توزیع و مطالعات عمر قفسه.

  • آزمون‌های میکروبیولوژیک

    تعیین بار میکروبی، آزمون استریلیتی، اندوتوکسین باکتریایی و در صورت لزوم مطالعات اعتبارسنجی حامل.

  • نرم‌افزار و قابلیت استفاده

    شواهد چرخه عمر IEC 62304 و ارزیابی متمرکز بر خطای کاربری طبق IEC 62366.

موارد رایج اشتباه‌گرفته‌شده در این حوزه

  • سمیت سلولی به تنهایی دلیلی بر زیست سازگاری نیست. مجموعه مورد نیاز از نقاط پایانی بر اساس ISO 10993-1 تعیین و توجیه می شود.
  • گواهی ISO 13485 نشان CE اعطا نمی‌کند؛ طبقه‌بندی تحت MDR، پرونده فنی و فرآیند نهاد اعلام‌شده جداگانه انجام می‌شود.
  • پیری سریع جایگزین پیری بلادرنگ نمی شود. ادعای ماندگاری توسط داده های زمان واقعی پشتیبانی می شود.
  • تغییر ماده (تأمین‌کننده، پیگمنت، روش استریل‌سازی) ممکن است نیازمند تکرار ارزیابی زیستی باشد؛ این یک تغییر خاموش نیست.
  • ارزیابی بدون استانداردهای جانبی و خاص IEC 60601-1 ناقص است؛ باید در گزارش مشخص شود کدام استانداردهای -1-x و -2-x اعمال شده‌اند.
  • دستگاه‌های تشخیص آزمایشگاهی تحت IVDR قرار دارند نه MDR، و تجهیزات آزمایشگاهی اغلب در حوزه IEC 61010-1 هستند.

این نتایج از کدام تصمیم پشتیبانی می‌کنند

  • پرونده فنی MDR/IVDR و ارزیابی نهاد اعلام‌شده
  • تکمیل طرح ارزیابی زیستی
  • اعتبارسنجی استریلیزاسیون و بسته‌بندی
  • تعیین عمر قفسه و شرایط نگهداری
  • تعیین دامنه ارزیابی مجدد پس از تغییر طراحی

تست های مرتبط

پرسش‌های متداول درباره Genotoxicity

آیا خصوصیات شیمیایی جایگزین تست سمیت ژنتیکی می شود؟

در برخی موارد، بله. اگر مشخصات شیمیایی انجام شده تحت ISO 10993-18 و ارزیابی خطر سم شناسی تحت ISO 10993-17 نشان دهد که مواد آزاد شده شناخته شده و زیر آستانه ایمن هستند، ممکن است آزمایش لازم نباشد. منطق این رویکرد در طرح ارزیابی بیولوژیکی مستند شده است.

ما از کوکی‌های لازم برای کارکرد سایت استفاده می‌کنیم. با اجازه شما یک کوکی تحلیلی نیز اضافه می‌کنیم تا نحوه استفاده از صفحات را درک کنیم. سیاست کوکی