Kaplama Kalınlığı

Kaplama Kalınlığı Ölçümü Nedir?

Kaplama kalınlığı ölçümü, kaplamanın kalınlığının manyetik indüksiyon (ISO 2178), girdap akımı (ISO 2360), X ışını floresansı (ISO 3497) veya metalografik kesit (ISO 1463) yöntemleriyle belirlendiği ölçümdür.

Kaplama Kalınlığı Ölçümü Amacı

Amaç, kaplama kalınlığının ürün standardında veya şartnamede verilen asgari değeri sağladığını doğrulamaktır; kalınlık korozyon dayanımını doğrudan belirler.

Kaplama Kalınlığı Ölçümü Hangi Ürünlere Uygulanır?

Galvanizli çelik ürünler
Boyalı ve toz kaplamalı yüzeyler
Elektrolitik kaplamalar
Anodize alüminyum

Kaplama Kalınlığı Ölçümü Hangi Sektörlerde Kullanılır?

MetalÇelikMadencilikMakinePetrol & Gaz

Kaplama Kalınlığı Ölçümü İçin İlgili Standartlar

ISO 2178
ISO 2360
ISO 1463
ISO 3497
ISO 1461 (sıcak daldırma galvaniz)

Kaplama Kalınlığı Ölçümü Koşulları

Yöntem: Manyetik indüksiyon, girdap akımı, XRF veya metalografik kesit
Kalibrasyon: Sertifikalı kalınlık standartlarıyla, alt malzeme üzerinde
Ölçüm sayısı: Ürün standardında tanımlı referans alanlarda tanımlı sayıda ölçüm
Raporlama: Tek tek ölçümler, yerel ortalama ve genel ortalama

Kaplama Kalınlığı Ölçümü Cihazı

Manyetik/girdap akımı kaplama kalınlık ölçer
XRF kaplama modülü
Metalografi hazırlama hattı ve mikroskop
Sertifikalı kalınlık kalibrasyon folyoları

Kaplama Kalınlığı Ölçümü İçin Numune Gereksinimleri

Yüzey temiz ve kuru olmalı
Alt malzeme cinsi ve kalınlığı bilinmeli
Eğrilik ve kenar etkisi bulunan bölgelerde ölçüm yapılmamalı
Referans alanlar ürün standardına göre seçilmelidir

Kaplama Kalınlığı Ölçümü Süresi

Tahribatsız ölçüm saatler; metalografik kesit 1–2 gün.

Kaplama Kalınlığı Ölçümü Prosedürü

1Uygun yöntem ve cihaz seçilir.
2Cihaz alt malzeme üzerinde kalibre edilir.
3Referans alanlar belirlenir.
4Tanımlı sayıda ölçüm alınır.
5Yerel ve genel ortalamalar hesaplanır ve karşılaştırılır.

Kaplama Kalınlığı Ölçümü Kabul Kriterleri

Kabul kriteri ürün standardında verilir; örneğin ISO 1461 kalınlığa göre asgari yerel ve ortalama kaplama kalınlığı tanımlar.

Sonuçların Değerlendirilmesi

Tahribatsız yöntemler alt malzeme cinsine, geometriye ve yüzey pürüzlülüğüne duyarlıdır. Uyuşmazlık durumunda metalografik kesit referans yöntem olarak kullanılır.

Kaplama Kalınlığı Ölçümü Raporu

Uygulanan standart ve yöntem
Cihaz ve kalibrasyon kayıtları
Referans alanlar
Tek tek ölçümler ve ortalamalar
Ölçüm belirsizliği

Akreditasyon

EUROLAB; laboratuvar deneylerinde ISO/IEC 17025, muayene ve gözetimde ISO/IEC 17020, sistem ve ürün belgelendirmesinde ISO/IEC 17021-1 ve ISO/IEC 17065 kapsamlarında, IAF ve ILAC çok taraflı tanınma anlaşmalarına taraf akreditasyon kuruluşlarından alınmış uluslararası tanınan akreditasyona sahiptir. Bu zincir, düzenlenen rapor ve belgelerin dünya genelinde kabul görmesini sağlar.

Bu testin akredite kapsamda sunulup sunulamayacağı ürününüze ve uygulanacak standarda göre değişir; akreditasyon metot bazında olduğu için kapsam teklif aşamasında yazılı olarak teyit edilir.

Kapsam ve yetkiler

İlgili Mevzuat

ISO 1461 galvaniz kaplama gereksinimleri
Ürün standartları

Metal ve Metalurji Testleri — Bu Deney Alanı Ne Yapar?

Aşağıdaki bölüm Kaplama Kalınlığı deneyinin ait olduğu alanı anlatır; bu deneyin kendi koşulları ve kabul ölçütleri yukarıdaki bölümlerde yer alır. Ürününüze özgü kapsam teklif aşamasında yazılı olarak netleştirilir.

Metal ve metalurji deneyleri, bir metalin ya da kaynaklı bağlantının taşıyabileceği yükü, kırılma davranışını ve iç yapısını belirler. Bu ailenin çıktısı çoğu zaman ürünün kendisi hakkında değil MALZEMENİN kimliği hakkındadır: çelik gerçekten beyan edilen sınıfta mı, kaynak dikişi tasarımın beklediği dayanımı veriyor mu, dökümde kabul edilemez bir iç kusur var mı?

Alanın pratik önemi, bir metal parçanın arızasının nadiren kademeli olmasından gelir. Bir plastik parça deforme olur, eskir, çatlar ve genellikle uyarı verir. Bir kaynak dikişi ya da bağlantı elemanı ise çoğu zaman uyarısız kopar — özellikle yorulma ve gevrek kırılma söz konusuysa. Bu yüzden basınçlı ekipman, kaldırma donanımı, yapı çeliği ve boru hattı gibi alanlarda malzeme deneyleri tasarımın değil MEVZUATIN gereğidir.

Aile üç yöntem grubunu birleştirir ve üçü farklı sorulara yanıt verir. Mekanik deneyler malzemenin yük altındaki davranışını sayısallaştırır. Tahribatsız muayene parçayı bozmadan kusur arar. Metalografi ve kimyasal analiz ise malzemenin neden o davranışı gösterdiğini açıklar — tane yapısı, faz dağılımı, inklüzyon içeriği ve alaşım bileşimi üzerinden.

Bu deneylerin kabul ölçütü neredeyse hiçbir zaman deney standardından gelmez ve bu, alanı anlamanın anahtarıdır. Deney standardı ölçümün nasıl yapılacağını söyler; kabul edilebilir değerler ürün standardından, malzeme sınıfından ya da imalat kodundan gelir. ISO 6892-1 çekme deneyini nasıl yapacağınızı anlatır; o çeliğin kaç MPa akma dayanımı vermesi gerektiğini EN 10025 söyler. Bir rapor okunurken hangi ürün standardına göre değerlendirildiği esastır.

Numune alma bu alanda sonucun ayrılmaz parçasıdır. Aynı dökümden alınan iki numune, alındığı yön ve konuma göre farklı değer verebilir; haddelenmiş üründe hadde yönüne paralel ve dik numuneler farklı sonuç üretir. Bu yüzden ürün standartları numune alma konumunu ve yönünü ayrıca düzenler ve rapor bunu belgelemek zorundadır.

Bu alanın yöntem grupları

Mekanik deneyler
Çekme, basma, eğme, çentik darbe (Charpy), sertlik (Brinell, Vickers, Rockwell), yorulma, sünme ve kırılma tokluğu. Malzemenin yük altındaki davranışını sayısal olarak verir.
Tahribatsız muayene
Radyografi, ultrasonik muayene, penetrant, manyetik parçacık ve görsel muayene. Parçayı bozmadan yüzey ve iç kusurları arar; kaynaklı imalatın vazgeçilmez adımıdır.
Metalografi
Numune hazırlığı, dağlama ve mikroskobik inceleme. Tane boyutu, faz dağılımı, inklüzyon içeriği, karbürleme derinliği ve kaynak ısı etkisi altındaki bölge değerlendirilir.
Kimyasal analiz
Optik emisyon spektrometresi ve ıslak kimya ile alaşım bileşimi doğrulanır; malzeme sınıfının teyidi buradan geçer.
Korozyon davranışı
Tuz sisi, çukurcuk ve aralık korozyonu, intergranüler korozyon deneyleri. Paslanmaz çeliklerde ısıl işlem kalitesinin göstergesi olabilir.

Bu alanda sık karıştırılanlar

Malzeme sertifikası (EN 10204 3.1 gibi) bir deney raporu değildir; üreticinin beyanıdır. Kritik uygulamalarda bağımsız doğrulama yapılır ve bu ikisi karıştırılmamalıdır.
ASTM ve ISO çekme deneyleri aynı büyüklükleri ölçer ama numune geometrileri farklıdır; sonuçlar birebir eşdeğer sayılmaz ve şartname hangisini istiyorsa o uygulanır.
Sertlik ile dayanım arasındaki dönüşüm tabloları YAKLAŞIKTIR. Sertlikten akma dayanımı hesaplamak, malzeme kabulü için yeterli bir kanıt değildir.
Tahribatsız muayenede "kusur bulunmadı" ifadesi, kusur olmadığı anlamına gelmez; yöntemin tespit sınırının altında kusur bulunabilir. Rapor uygulanan yöntemi ve hassasiyet seviyesini yazmalıdır.
Kaynak dikişinin geçmesi, kaynakçının ya da prosedürün nitelendirilmiş olduğunu göstermez; ikisi ayrı süreçlerdir.

Bu alandaki sonuçlar hangi kararı besler