Oxidation Stability چیست؟
پایداری اکسیداسیون معیار مقاومت محصول در برابر تخریب تحت تأثیر هوا و دما است. روش بسته به محصول متفاوت است: زمان اکسیداسیون تسریع شده در بیودیزل و ترکیبات (Rancimat، EN 14112/EN 15751)، دوره القایی در بنزین (EN ISO 7536)، تشکیل ماده نامحلول در گازوئیل (EN ISO 12205)، و عمر طولانی مدت در روغن ASTMsturbine اندازه گیری می شود.
هدف Oxidation Stability
هدف این است که ارزیابی شود که آیا محصول در طول عمر ذخیره سازی و سرویس آن تخریب می شود یا خیر. اکسیداسیون؛ باعث ایجاد صمغ، تشکیل رسوب، افزایش اسیدیته و افزایش ویسکوزیته می شود.
Oxidation Stability بر چه محصولاتی اعمال می‌شود؟
- بیودیزل و دیزل ترکیبی
- Benzin
- روغن های توربین و هیدرولیک
- روغن های ترانسفورماتور
- سوخت هایی که باید برای مدت طولانی ذخیره شوند
Oxidation Stability در چه صنایعی کاربرد دارد؟
استانداردهای مرتبط با Oxidation Stability
- TS EN 14112 (FAME — اکسیداسیون تسریع شده، Rancimat)
- TS EN 15751 (ترکیب FAME — پایداری در اکسیداسیون)
- TS EN ISO 7536 (بنزین — دوره القایی)
- TS EN ISO 12205 (پایداری اکسیداسیون در سوخت های تقطیر میانی)
- ASTM D943 (روغن های توربین — عمر اکسیداسیون)
- ASTM D2272 (مخزن تحت فشار چرخشی — RPVOT)
شرایط Oxidation Stability
- دما
- هر روش دمای شتاب خود را تعریف می کند
- Hava/oksijen
- تحت جریان کنترل شده هوا یا اکسیژن
- اثر افزودنی
- افزودنی های آنتی اکسیدانی به طور قابل توجهی نتیجه را بهبود می بخشد
- کاتالیزور فلزی
- برخی از روش ها از کاتالیزورهای مسی استفاده می کنند
تجهیزات Oxidation Stability
- دستگاه پایداری اکسیداسیون Rancimat
- بمب دوره القایی
- دستگاه RPVOT
- دستگاه اکسیداسیون ASTM D943
- فیلتراسیون و سیستم های اندازه گیری وزن سنجی
الزامات نمونه برای Oxidation Stability
- نمونه گیری اعتبار نتیجه را در تجزیه و تحلیل سوخت تعیین می کند: ISO 3170 (دستی) و ISO 3171 (اتوماتیک درون خطی) قوانین نمونه گیری را تعریف می کنند. نمونه باید در یک ظرف تمیز از مواد مناسب، پر شده و بدون شکاف هوا گرفته شود و برای محصولات فرار سرد نگهداری شود.
- نمونه باید بدون تماس با هوا ارسال شود.
- استفاده افزودنی و تاریخ تولید/پر کردن باید گزارش شود
- نرخ FAME باید مشخص شود
- نمونه باید در تاریکی و خنک نگهداری شود
مدت Oxidation Stability
آزمایش های Rancimat و دوره القایی ساعت ها طول می کشد. آزمایش عمر اکسیداسیون ASTM D943 در روغن های توربین ذاتاً بسیار طولانی است و می تواند هفته ها طول بکشد. این بخشی از تعریف روش است.
روش اجرای Oxidation Stability
- 1روش مناسب با نوع محصول انتخاب می شود.
- 2نمونه در سلول آزمایشی قرار می گیرد.
- 3به دمای تعریف شده رسیده است.
- 4جریان کنترل شده هوا یا اکسیژن آغاز می شود.
- 5نشانگر تخریب (رسانایی، افت فشار، رسوب) نظارت می شود.
- 6زمان القاء یا عمر اکسیداسیون ثبت می شود.
معیارهای پذیرش Oxidation Stability
معیار پذیرش از مشخصات محصول مربوطه می آید و بر اساس فصل، بازار و کلاس متفاوت است. نسخه های مشخصات به روز می شوند. مقادیر محدود موجود برای محصول شما از متن مشخصات در مرحله نقل قول تایید می شود.
ارزیابی نتایج
پایداری اکسیداسیون پارامتر تعیین کننده در سوخت هایی است که برای مدت طولانی ذخیره می شود. با افزایش نسبت FAME، پایداری کاهش می یابد و عمر ذخیره سازی کاهش می یابد. افزودنی آنتی اکسیدانی نتیجه را بهبود می بخشد، اما خود افزودنی به مرور زمان از بین می رود. بنابراین، تکرار اندازه گیری در طول دوره ذخیره سازی منطقی است.
گزارش Oxidation Stability
- توضیحات نمونه، نسبت FAME و اعلامیه مشارکت
- شرایط استاندارد و آزمون اعمال می شود
- زمان القاء یا عمر اکسیداسیون
- مقدار رسوب تشکیل شده، در صورت وجود
- مقایسه با محدودیت مشخصات
اعتباربخشی
EUROLAB دارای اعتبار شناخته شده بین المللی است که از نهادهای اعتباربخشی طرف قراردادهای شناسایی چندجانبه IAF و ILAC، تحت ISO/IEC 17025 برای تست های آزمایشگاهی، ISO/IEC 17020 برای بازرسی و نظارت، و ISO/IEC 17021-1 و سیستم گواهی محصول ISO/IEC. این زنجیره تضمین می کند که گزارش ها و گواهی های صادر شده در سراسر جهان پذیرفته می شوند.
اینکه آیا این آزمون می تواند در محدوده معتبر ارائه شود به محصول شما و استاندارد اعمال شده بستگی دارد. از آنجایی که اعتبارسنجی مبتنی بر روش است، دامنه به صورت کتبی در مرحله نقل قول تأیید می شود.
محدوده و مجوزهامقررات مرتبط
- دستورالعمل کیفیت سوخت 98/70/EC
آنالیز نفت، سوخت و روغن — این حوزه آزمون چه چیزی را پوشش می‌دهد؟
بخش زیر حوزه‌ای را توصیف می‌کند که آزمون Oxidation Stability به آن تعلق دارد؛ شرایط و معیارهای پذیرش این آزمون خاص در بخش‌های بالا آمده است. دامنه ویژه محصول شما در مرحله پیشنهاد قیمت به‌صورت مکتوب مشخص می‌شود.
تحلیل نفت، سوخت و روغن مشخص می‌کند آیا سیال با مشخصات خود مطابقت دارد و در حین استفاده چگونه رفتار می‌کند. استانداردهای این حوزه عمدتاً از انتشارات ASTM و EN تشکیل شده‌اند و برای هر پارامتر روشی جداگانه تعریف شده است.
آنچه این خانواده را متمایز می‌کند این است که مشخصات محصول به‌صورت فهرست پارامتر نوشته می‌شوند. مشخصاتی مانند EN 590 (دیزل)، EN 228 (بنزین)، EN 14214 (بیودیزل) و ISO 8217 (سوخت دریایی) برای هر پارامتر هم حد و هم روش اندازه‌گیری آن حد را ذکر می‌کنند. اگر روش تغییر کند، نتیجه نیز ممکن است تغییر کند؛ بنابراین مشخصات روش را نیز مقید می‌کند و استفاده از «روش معادل» تنها در صورتی ممکن است که مشخصات اجازه دهد.
در سمت سوخت، پارامترها سه ویژگی متفاوت محصول را توصیف می‌کنند. ویژگی‌های فیزیکی (چگالی، ویسکوزیته، منحنی تقطیر، نقطه ریزش، نقطه ابری‌شدن) قابلیت پمپاژ و رفتار در سرما را تعیین می‌کنند. ویژگی‌های احتراق (عدد ستان، عدد اکتان، ارزش حرارتی) عملکرد در موتور را نشان می‌دهند. پارامترهای آلودگی و پایداری (گوگرد، آب، رسوب، پایداری اکسیداسیون، خوردگی نوار مسی) هم بر انتشار و هم بر عمر انبارش اثر می‌گذارند.
تحلیل روغن برای دو هدف متفاوت انجام می‌شود که نباید با هم اشتباه شوند. تحلیل روغن جدید انطباق محصول با مشخصات آن را تأیید می‌کند: شاخص ویسکوزیته، محتوای افزودنی، نقطه اشتعال. در مقابل، تحلیل روغن مستعمل برای خواندن وضعیت ماشین انجام می‌شود - تحلیل عنصری فلزات سایش (آهن، مس، کروم، آلومینیوم) را نشان می‌دهد، آلودگی آب و سوخت نشان‌دهنده نشتی است و عدد اکسیداسیون و اسیدی عمر باقیمانده روغن را تعیین می‌کند.
بنابراین تحلیل روغن مستعمل ابزاری برای نگهداری پیش‌بینانه است. روند نمونه‌های گرفته‌شده در فواصل منظم پیگیری می‌شود؛ روند است نه یک نتیجه منفرد که معنادار است. افزایش سطح آهن طی چند ماه امکان مداخله پیش از وقوع خرابی را فراهم می‌کند.
سوخت‌های دریایی فعال‌ترین زیرمجموعه این حوزه‌اند. سخت‌گیری جهانی محدودیت‌های گوگرد سوخت‌های مخلوط جدیدی را به بازار آورده است؛ برای این سوخت‌ها پایداری، سازگاری (اینکه آیا دو سوخت هنگام مخلوط‌شدن رسوب تشکیل می‌دهند) و محتوای ذرات ریز کاتالیستی به پارامترهای حیاتی تبدیل شده‌اند.
نمونه‌برداری در این خانواده نیز بخشی از نتیجه است. نمونه گرفته‌شده از کف مخزن محتوای آب و رسوب متفاوتی نسبت به نمونه گرفته‌شده از سطح بالا نشان می‌دهد؛ در تحویل‌های تجاری نقطه و روش نمونه‌برداری با قرارداد تعیین می‌شود.
گروه‌های روش در این حوزه
خواص فیزیکی
چگالی (لوله U نوسانی و هیدرومتر)، ویسکوزیته سینماتیک، تقطیر، نقطه ریزش و کدر شدن، نقطه اشتعال.
خواص احتراق
عدد ستان و شاخص ستان، عدد اکتان تحقیقاتی و موتوری، ارزش حرارتی.
گوگرد و عناصر
گوگرد با فلورسانس UV و XRF؛ تحلیل عنصری و محتوای افزودنی با ICP.
پایداری و خوردگی
پایداری اکسیداسیون، خوردگی نوار مسی، آب و رسوب، گرایش به مسدود شدن فیلتر.
تحلیل ترکیب
توزیع محدوده جوش با کروماتوگرافی گازی، انواع هیدروکربن (FIA)، محتوای بنزن و آروماتیک‌ها، محتوای متیل استر اسید چرب.
روغن مستعمل
فلزات سایشی، آلودگی (آب، سوخت، دوده)، اکسیداسیون، عدد اسیدی و بازی، تغییر ویسکوزیته.
موارد رایج اشتباه‌گرفته‌شده در این حوزه
- مشخصه فنی روش را نیز مقید می‌کند؛ نتیجه‌ای که با روشی متفاوت اندازه‌گیری شده ممکن است برای انطباق با مشخصه پذیرفته نشود.
- یک نتیجه منفرد در روغن مستعمل معنادار نیست؛ تصمیم بر اساس روند گرفته می‌شود.
- نقطه نمونه‌برداری نتیجه را تعیین می‌کند؛ کف مخزن و سطح بالایی آب و رسوب متفاوتی نشان می‌دهند.
- شاخص ستان مقداری محاسبه‌شده است و با عدد ستان اندازه‌گیری‌شده یکی نیست.
- سوخت‌های مخلوط با بیودیزل از نظر عمر انبارداری و رشد میکروبی رفتار متفاوتی دارند؛ پارامترهای کلاسیک دیزل کافی نیست.
- مخلوط کردن سوخت‌های دریایی از منابع مختلف می‌تواند رسوب ایجاد کند؛ سازگاری به‌طور جداگانه ارزیابی می‌شود.
این نتایج از کدام تصمیم پشتیبانی می‌کنند
- انطباق محموله سوخت با مشخصه فنی و تحویل تجاری
- تصمیمات نگهداری پیش‌بینانه بر اساس تحلیل روغن مستعمل
- تعیین پارامترها برای طبقه‌بندی گمرکی و مالیاتی
- راستی‌آزمایی کیفیت پس از انبارداری، اختلاط و حمل‌ونقل
- انطباق با حدود گوگرد تحت مقررات انتشار آلایندگی
تست های مرتبط
پرسش‌های متداول درباره Oxidation Stability
ما سوخت ژنراتور خود را برای مدت طولانی ذخیره می کنیم، چه کنیم؟
اندازه گیری دوره ای پایداری اکسیداسیون و نظارت بر رشد آب و میکروبی ضروری است. سوخت های حاوی بیودیزل سریعتر تجزیه می شوند. برنامه ذخیره سازی باید بر اساس این اطلاعات ایجاد شود.