Τι είναι η Απανθράκωση;
Ο προσδιορισμός βάθους απανθράκωσης είναι μια δοκιμή στην οποία το στρώμα απώλειας άνθρακα που σχηματίζεται στην επιφάνεια του χάλυβα κατά τη θερμική επεξεργασία ή τη διαμόρφωση εν θερμώ μετράται σε μεταλλογραφικό τμήμα ή μέσω προφίλ μικροσκληρότητας.
Σκοπός της Απανθράκωση
Ο σκοπός είναι να επαληθευτεί ότι η επιφανειακή απώλεια άνθρακα δεν υπερβαίνει το όριο προδιαγραφών. το αποανθρακωμένο στρώμα μειώνει τη σκληρότητα της επιφάνειας και την αντοχή σε κόπωση.
Σε ποια προϊόντα εφαρμόζεται η Απανθράκωση;
- Χάλυβες ελατηρίου
- Εξαρτήματα γραναζιών και άξονα
- Ανταλλακτικά θερμής σφυρηλάτησης
- Μπάρα και σύρμα με θερμική επεξεργασία
Σε ποιους τομείς χρησιμοποιείται η Απανθράκωση;
Πρότυπα σχετικά με τη Απανθράκωση
- ASTM E1077
- ISO 3887
- ISO 6507 (για προφίλ μικροσκληρότητας)
Συνθήκες της Απανθράκωση
- Μέθοδος
- Μεταλλογραφική μέτρηση ή προφίλ μικροσκληρότητας
- Τμήμα
- Κάθετα στην επιφάνεια, σε αντιπροσωπευτικές θέσεις
- Χαλκογραφία
- Χαρακτική που αποκαλύπτει το στρώμα απώλειας άνθρακα (συνήθως νιτάλ)
- Μέτρηση
- Τα βάθη πλήρους και μερικής απανθράκωσης αναφέρονται χωριστά
Εξοπλισμός για τη Απανθράκωση
- Μεταλλουργικό μικροσκόπιο
- Μηχανή δοκιμής μικροσκληρότητας
- Εξέδρα στήριξης που συγκρατεί τις άκρες
- Βαθμονομημένο σύστημα μέτρησης
Απαιτήσεις δείγματος για τη Απανθράκωση
- Η τομή πρέπει να λαμβάνεται κάθετα στην επιφάνεια
- Η διατήρηση των άκρων είναι κρίσιμη. η στρογγυλοποίηση παραμορφώνει τη μέτρηση
- Η μέτρηση πρέπει να εκτελείται σε επαρκή αριθμό θέσεων
- Η επιφάνεια του δείγματος πρέπει να είναι μη κατεργασμένη πριν από τη δοκιμή
Διάρκεια της Απανθράκωση
Συνήθως 1-2 ημέρες.
Διαδικασία της Απανθράκωση
- 1Λαμβάνεται ένα τμήμα κάθετο στην επιφάνεια και τοποθετείται με συγκράτηση άκρων.
- 2Το τμήμα είναι γυαλισμένο και χαραγμένο.
- 3Το βάθος μετράται στις καθορισμένες θέσεις.
- 4Εάν απαιτείται, λαμβάνεται ένα προφίλ μικροσκληρότητας.
- 5Αναφέρεται το μέγιστο και το μέσο βάθος.
Κριτήρια αποδοχής της Απανθράκωση
Το κριτήριο αποδοχής δίνεται στο πρότυπο ή στην προδιαγραφή προϊόντος ως μέγιστο βάθος απανθράκωσης.
Αξιολόγηση Αποτελεσμάτων
Η πλήρης απανθράκωση (φερριτικό στρώμα) και η μερική απανθράκωση είναι διαφορετικά βάθη. ποια πρέπει να διευκρινιστούν τα όρια προδιαγραφών.
Έκθεση της Απανθράκωση
- Πρότυπο και μέθοδος που εφαρμόζεται
- Τοποθεσίες τμημάτων
- Συνθήκες χάραξης
- Τιμές πλήρους και μερικού βάθους
- Μικροεικόνες
Διαπίστευση
Η EUROLAB κατέχει διεθνώς αναγνωρισμένη διαπίστευση που λαμβάνεται από φορείς διαπίστευσης που συμμετείχαν στις συμφωνίες πολυμερούς αναγνώρισης IAF και ILAC, σύμφωνα με το ISO/IEC 17025 για εργαστηριακές δοκιμές, το ISO/IEC 17020 για την επιθεώρηση και την επιτήρηση και το ISO/IEC 17021-1 και το σύστημα πιστοποίησης προϊόντων ISO/IEC. Αυτή η αλυσίδα διασφαλίζει ότι οι εκθέσεις και τα πιστοποιητικά που εκδίδονται γίνονται αποδεκτά παγκοσμίως.
Το εάν αυτή η δοκιμή μπορεί να προσφερθεί εντός αναγνωρισμένου πεδίου εξαρτάται από το προϊόν σας και το πρότυπο που εφαρμόζεται. Δεδομένου ότι η διαπίστευση βασίζεται στη μέθοδο, το πεδίο εφαρμογής επιβεβαιώνεται γραπτώς στο στάδιο της προσφοράς.
Πεδίο εφαρμογής και εξουσιοδοτήσειςΣχετικοί Κανονισμοί
- Πρότυπα προϊόντων
Δοκιμές Μετάλλων και Μεταλλουργίας — Τι καλύπτει αυτός ο τομέας δοκιμών;
Η παρακάτω ενότητα περιγράφει τον τομέα στον οποίο ανήκει η δοκιμή Απανθράκωση· οι συνθήκες και τα κριτήρια αποδοχής αυτής της συγκεκριμένης δοκιμής δίνονται στις παραπάνω ενότητες. Το πεδίο εφαρμογής που αφορά το προϊόν σας επιβεβαιώνεται εγγράφως στο στάδιο της προσφοράς.
Οι δοκιμές μετάλλων και μεταλλουργίας προσδιορίζουν το φορτίο που μπορεί να αντέξει ένα μέταλλο ή μια συγκολλημένη ένωση, τον τρόπο αστοχίας του και την εσωτερική του δομή. Το αποτέλεσμα αυτής της οικογένειας αφορά συχνά όχι το ίδιο το προϊόν αλλά την ταυτότητα του ΥΛΙΚΟΥ: είναι πράγματι ο χάλυβας της δηλωμένης ποιότητας, αποδίδει η ραφή συγκόλλησης την αντοχή που υποθέτει ο σχεδιασμός, περιέχει το χυτό ένα μη αποδεκτό εσωτερικό ελάττωμα;
Η πρακτική σημασία του τομέα προκύπτει από το γεγονός ότι ένα μεταλλικό εξάρτημα σπάνια αστοχεί σταδιακά. Ένα πλαστικό εξάρτημα παραμορφώνεται, γερνάει, ραγίζει και συνήθως δίνει προειδοποίηση. Μια ραφή συγκόλλησης ή ένα στοιχείο σύνδεσης, αντίθετα, συχνά σπάει χωρίς προειδοποίηση - ιδίως όταν εμπλέκονται κόπωση και ψαθυρή θραύση. Γι' αυτό, σε τομείς όπως ο εξοπλισμός υπό πίεση, ο εξοπλισμός ανύψωσης, ο δομικός χάλυβας και οι αγωγοί, η δοκιμή υλικών είναι απαίτηση της ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ και όχι του σχεδιασμού.
Η οικογένεια συγκεντρώνει τρεις ομάδες μεθόδων, καθεμία από τις οποίες απαντά σε διαφορετικό ερώτημα. Οι μηχανικές δοκιμές ποσοτικοποιούν τη συμπεριφορά του υλικού υπό φορτίο. Ο μη καταστροφικός έλεγχος αναζητά ελαττώματα χωρίς να καταστρέφει το εξάρτημα. Η μεταλλογραφία και η χημική ανάλυση εξηγούν γιατί το υλικό συμπεριφέρεται έτσι - μέσω της δομής κόκκων, της κατανομής φάσεων, της περιεκτικότητας σε εγκλείσματα και της σύστασης του κράματος.
Το κριτήριο αποδοχής αυτών των δοκιμών σχεδόν ποτέ δεν προέρχεται από το πρότυπο δοκιμής, και αυτό είναι το κλειδί για την κατανόηση του τομέα. Το πρότυπο δοκιμής λέει πώς πρέπει να γίνει η μέτρηση· οι αποδεκτές τιμές προέρχονται από το πρότυπο προϊόντος, την ποιότητα υλικού ή τον κώδικα κατασκευής. Το ISO 6892-1 λέει πώς διεξάγεται μια δοκιμή εφελκυσμού· το EN 10025 λέει ποιο όριο διαρροής πρέπει να αποδίδει αυτός ο χάλυβας. Κατά την ανάγνωση μιας έκθεσης, είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε βάσει ποιου προτύπου προϊόντος αξιολογήθηκε.
Η δειγματοληψία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του αποτελέσματος σε αυτόν τον τομέα. Δύο δοκίμια από την ίδια χύτευση μπορεί να δώσουν διαφορετικές τιμές ανάλογα με την κατεύθυνση και τη θέση λήψης τους· σε προϊόντα έλασης, δοκίμια παράλληλα και κάθετα στη διεύθυνση έλασης δίνουν διαφορετικά αποτελέσματα. Τα πρότυπα προϊόντος διέπουν επομένως και τη θέση και τον προσανατολισμό δειγματοληψίας, και η έκθεση πρέπει να το τεκμηριώνει.
Ομάδες μεθόδων σε αυτόν τον τομέα
Μηχανικές δοκιμές
Εφελκυσμός, θλίψη, κάμψη, κρούση εγκοπής (Charpy), σκληρότητα (Brinell, Vickers, Rockwell), κόπωση, ερπυσμός και δυσθραυστότητα. Δίνουν τη συμπεριφορά του υλικού υπό φορτίο σε αριθμητική μορφή.
Μη καταστροφικός έλεγχος
Ραδιογραφία, υπερηχητικός έλεγχος, διεισδυτικά υγρά, μαγνητικά σωματίδια και οπτικός έλεγχος. Αναζητά επιφανειακά και εσωτερικά ελαττώματα χωρίς να καταστρέφει το εξάρτημα και αποτελεί απαραίτητο βήμα στη συγκολλητή κατασκευή.
Μεταλλογραφία
Προετοιμασία δοκιμίου, προσβολή με οξύ και μικροσκοπική εξέταση. Αξιολογούνται το μέγεθος κόκκων, η κατανομή φάσεων, η περιεκτικότητα σε εγκλείσματα, το βάθος ενανθράκωσης και η θερμικά επηρεασμένη ζώνη της συγκόλλησης.
Χημική ανάλυση
Η σύσταση του κράματος επαληθεύεται με οπτική φασματομετρία εκπομπής και υγρή χημεία· η επιβεβαίωση της ποιότητας υλικού περνά από αυτό το βήμα.
Συμπεριφορά διάβρωσης
Δοκιμές αλατονέφωσης, βοθρωτικής και σχισμοειδούς διάβρωσης, και ενδοκρυσταλλικής διάβρωσης. Σε ανοξείδωτους χάλυβες μπορούν να υποδεικνύουν την ποιότητα της θερμικής κατεργασίας.
Συχνές συγχύσεις σε αυτόν τον τομέα
- Ένα πιστοποιητικό υλικού (όπως το EN 10204 3.1) δεν είναι έκθεση δοκιμής· είναι η δήλωση του κατασκευαστή. Σε κρίσιμες εφαρμογές διενεργείται ανεξάρτητη επαλήθευση, και τα δύο δεν πρέπει να συγχέονται.
- Οι δοκιμές εφελκυσμού ASTM και ISO μετρούν τα ίδια μεγέθη αλλά χρησιμοποιούν διαφορετικές γεωμετρίες δοκιμίου· τα αποτελέσματα δεν θεωρούνται άμεσα ισοδύναμα, και εφαρμόζεται ό,τι απαιτεί η προδιαγραφή.
- Οι πίνακες μετατροπής μεταξύ σκληρότητας και αντοχής είναι ΚΑΤΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ. Ο υπολογισμός του ορίου διαρροής από τη σκληρότητα δεν αποτελεί επαρκή απόδειξη για την αποδοχή υλικού.
- Στον μη καταστροφικό έλεγχο, η φράση "δεν βρέθηκε ελάττωμα" δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει ελάττωμα· μπορεί να υπάρχουν ελαττώματα κάτω από το όριο ανίχνευσης της μεθόδου. Η έκθεση πρέπει να αναφέρει τη μέθοδο που εφαρμόστηκε και το επίπεδο ευαισθησίας.
- Η επιτυχής ραφή συγκόλλησης δεν αποδεικνύει ότι ο συγκολλητής ή η διαδικασία είναι πιστοποιημένοι· πρόκειται για ξεχωριστές διαδικασίες.
Ποιες αποφάσεις υποστηρίζουν αυτά τα αποτελέσματα
- Επαλήθευση πιστοποιητικού υλικού και αποδοχή εισερχόμενου υλικού
- Έγκριση συγκολλητής κατασκευής· πιστοποίηση συγκολλητή και διαδικασίας
- Έλεγχος κατασκευής εξοπλισμού υπό πίεση και δομικών στοιχείων
- Ανάλυση αστοχίας και προσδιορισμός βασικής αιτίας βλαβών πεδίου
- Επαλήθευση διεργασιών θερμικής και επιφανειακής κατεργασίας
Σχετικά τεστ
Συχνές ερωτήσεις για τη Απανθράκωση
Σύμφωνα με ποιο πρότυπο κατασκευάζεται το Απανθράκωση;
Το Απανθράκωση εκτελείται στο πεδίο ASTM E1077, ISO 3887 και ISO 6507 (για προφίλ μικροσκληρότητας). Οι οριακές τιμές και τα κριτήρια αποδοχής που πρέπει να εφαρμόζονται ορίζονται στο πρότυπο προϊόντος. Η έκδοση που ισχύει για το προϊόν σας επιβεβαιώνεται γραπτώς στο στάδιο της προσφοράς.
Σε ποια προϊόντα ισχύει το Απανθράκωση;
Εφαρμόζεται κυρίως στο Χάλυβες ελατηρίου, Εξαρτήματα γραναζιών και άξονα, Ανταλλακτικά θερμής σφυρηλάτησης και Μπάρα και σύρμα με θερμική επεξεργασία. Το εάν το προϊόν σας περιλαμβάνεται στο πεδίο εφαρμογής καθορίζεται εξετάζοντας τις τεχνικές προδιαγραφές και την προβλεπόμενη χρήση του.
Υπό ποιες συνθήκες γίνεται το Απανθράκωση;
Οι καθοριστικές παράμετροι είναι: Μέθοδος — Μεταλλογραφική μέτρηση ή προφίλ μικροσκληρότητας, Τμήμα — Κάθετα στην επιφάνεια, σε αντιπροσωπευτικές θέσεις και Χαλκογραφία — Χαρακτική που αποκαλύπτει το στρώμα απώλειας άνθρακα (συνήθως νιτάλ). Οι πλήρεις όροι βρίσκονται στην ενότητα "Προϋποθέσεις δοκιμής" στη σελίδα και διαφέρουν ανάλογα με το πρότυπο του προϊόντος.
Τι είδους δείγμα χρειάζεται για το Απανθράκωση;
Η τομή πρέπει να λαμβάνεται κάθετα στην επιφάνεια, Η διατήρηση των άκρων είναι κρίσιμη. η στρογγυλοποίηση παραμορφώνει τη μέτρηση και Η μέτρηση πρέπει να εκτελείται σε επαρκή αριθμό θέσεων. Ο αριθμός των δειγμάτων προσδιορίζεται σύμφωνα με το πρότυπο προϊόντος και το πεδίο που πρέπει να αναφερθεί.
Πόσος χρόνος διαρκεί το Απανθράκωση;
Συνήθως 1-2 ημέρες. Αυτή η διάρκεια ανήκει στο ίδιο το πείραμα. Η προετοιμασία του δείγματος, η ουρά και η αναφορά αξιολογούνται επίσης. Ένα ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα για το προϊόν σας δίνεται στην προσφορά.
Ποιο είναι το αποτέλεσμα του Απανθράκωση που ονομάζεται "κατάλληλο";
Το κριτήριο αποδοχής δίνεται στο πρότυπο ή στην προδιαγραφή προϊόντος ως μέγιστο βάθος απανθράκωσης.