مقررات باتری اتحادیه اروپا: الزامات کلاس عملکرد برای باتری های EV آغاز می شود

مقرره باتری (اتحادیه اروپا) 2023/1542 جایگزین دستورالعمل باتری سال ۲۰۰۶ شد و به‌عنوان مقرره‌ای با اجرای مستقیم، الزامات پایداری، ایمنی و شفافیت را در سراسر چرخه حیات باتری معرفی کرد.

دامنه گسترده است: همه باتری‌های عرضه‌شده در بازار اتحادیه اروپا — از جمله باتری‌های دوچرخه برقی و وسایل حمل‌ونقل سبک (LMT) — در این چارچوب قرار می‌گیرند. این امر نه‌تنها صنعت خودرو بلکه تولیدکنندگان باتری‌های قابل‌حمل و صنعتی را نیز مقید می‌کند.

منطق این مقرره این نیست که همه‌چیز در یک تاریخ واحد آغاز شود، بلکه یک جدول زمانی مرحله‌ای است. هر تعهد تاریخ خاص خود را دارد و این تاریخ‌ها بسته به نوع محصول متفاوت است.

از ۱۸ اوت ۲۰۲۴، مستندسازی شامل مقادیر عملکرد الکتروشیمیایی و دوام برای باتری‌های صنعتی قابل‌شارژ با ظرفیت بالای ۲ کیلووات‌ساعت، باتری‌های LMT و باتری‌های خودروی برقی الزامی شد.

این بدان معناست که مقادیر درج‌شده در کاتالوگ باتری دیگر اطلاعات بازاریابی نیستند بلکه جزئی از سند انطباق‌اند. نحوه اندازه‌گیری این مقادیر و شرایطی که در آن به دست آمده‌اند باید ثبت شود.

این مقرره از تولیدکننده می‌خواهد ردپای کربن ناشی از فرایند تولید باتری را با روش ارزیابی چرخه حیات (LCA) محاسبه و اعلام کند. برای باتری‌های خودروی برقی، تعهد اعلام ردپای کربن از ۱۸ فوریه ۲۰۲۵ الزامی شد.

اوت ۲۰۲۶ مرحله بعدی را به ارمغان می‌آورد: طبقه‌بندی بر اساس رتبه‌های عملکرد ردپای کربن. دیگر صرف اعلام کافی نیست؛ باید مقدار اعلام‌شده متناظر با یک رتبه باشد و آن رتبه روی محصول قابل مشاهده باشد.

طبقه‌بندی دو باتری با ظرفیت یکسان را از نظر عملکرد کربنی قابل‌مقایسه می‌کند. پیامد تجاری آن مستقیم است: اکنون خریدار می‌تواند رتبه را در مشخصات فنی درج کند.

محاسبه ردپای کربن محدود به تأسیسات خود تولیدکننده نیست؛ بدون داده درباره ورودی‌هایی مانند سلول، ماده کاتد و الکترولیت نمی‌توان به نتیجه رسید. بنابراین گلوگاه واقعی محاسبه نیست بلکه دریافت داده از تأمین‌کنندگان است.

این مقرره همچنین بندهایی مانند محتوای بازیافتی و شناسنامه باتری را با جدول زمانی خاص خود معرفی می‌کند. شناسنامه به این معناست که داده‌های جمع‌آوری‌شده امروز سرانجام در یک سابقه دیجیتال واحد گرد هم می‌آیند — و کیفیت ثبت‌سوابق امروز است که آن روز نتیجه می‌دهد.

مقرره باتری دامنه‌ای متفاوت از قانون‌گذاری کلاسیک محصول برقرار می‌کند: در کنار ایمنی محصول، عملکرد آن در طول عمر، محتوای مواد، محتوای بازیافتی، ردپای کربن و مدیریت پایان عمر آن را نیز با هم تنظیم می‌کند.

این گسترش از جایگاه ویژه باتری ناشی می‌شود: باتری هم‌زمان جزئی از محصول، مخزن انرژی و جریانی از پسماند حامل مواد خام حیاتی است. تنظیم آن روی یک محور واحد ممکن نیست.

پیامد عملی این است که پرونده انطباق فراخ‌تر از یک پرونده فنی کلاسیک است: در کنار گزارش‌های آزمون، داده‌های زنجیره تأمین، محاسبه محتوای بازیافتی و اظهار ردپای کربن نیز به پرونده افزوده می‌شود.

طبقه‌بندی عملکرد قصد دارد به زبانی قابل‌مقایسه بیان کند باتری تا چه اندازه ظرفیت خود را در طول عمر حفظ می‌کند. کارکرد آن این است که خریدار بتواند محصولات مختلف را روی یک مقیاس واحد مقایسه کند.

رتبه ضمانت نیست: افت واقعی در کاربرد به عادات شارژ، سابقه دمایی و سرعت شارژ بستگی دارد که ویژه هر کاربر است. رتبه، رفتار تحت یک رژیم چرخه‌ای استاندارد را نشان می‌دهد.

اساس رتبه اعلام‌شده داده‌های آزمون است و این آزمون‌ها زمان‌بر هستند: آزمون‌های عمر چرخه‌ای ماه‌ها به طول می‌انجامد. بنابراین برای محصولی که نیازمند اظهار عملکرد است، برنامه آزمون پیش از هر کار دیگری آغاز می‌شود.

جزئی از این نظام که بیشترین زیرساخت را می‌طلبد، انتقال دیجیتال اطلاعات مربوط به باتری است: هویت، ترکیب، عملکرد و داده‌های عمر از طریق سابقه‌ای مرتبط با محصول در دسترس قرار می‌گیرد.

آماده‌سازی برای این کار یک کار نرم‌افزاری نیست بلکه یک کار داده‌ای است: مشخص می‌شود کدام داده کجا نگهداری می‌شود، چه کسی آن را به‌روزرسانی می‌کند و اقلام واردشده از زنجیره تأمین چگونه گردآوری می‌شوند. بدون داده، سیستمی برای انتقال آن نیز بی‌فایده است.

افزودن بند تبادل داده به قراردادهای تأمین‌کننده، زودترین و پرثمرترین گام این آماده‌سازی است.